دانلود فیلم فریاد مورچه ها

چند روز پیش لینک دانلود  این فیلم   توسط  “محبوبه“عزیز به دستم رسید که البته داستان پی گیری برای دانلود این فیلم از نوشته خود محبوبه درباره همین فیلم شروع شد که در ادامه متن این نوشته را هم میتوانید بخوانید

بالاخره امروز تونستم بشینم و فیلم رو نگاه کنم و فیلم جالبی بود درباره خدا و ادیان (که البته فیلم توی هند پر شده) ساخته محسن مخلباف

نوشته خود محبوبه هم درباره این فیلم میزارم

متنی درباره فیلم از “یزد پاتوق” براتون میزارم که لینک دانلود فیلم رو هم از همین سایت گرفتم

پیشنهاد میکنم فیلم را  ببینید

لینکهای دانلود در انتهای متن

فرياد مورچگان

نوشته محبوبه درباره فیلم :

…استعاره‌ای از انسان ، در سرگشتگی بین ایمان و بی‌ایمانی ؛ سوال و سرگشتگی همیشگی انسان از همان هنگام که پا بر زمین گذاشت و خدایان را آفرید . زن می‌گوید : ” ما سه میلیون خدا داریم .” گویی  در این دین ، تمام خدایان یک‌جا جمع شده‌اند ، خدایان تمام مذاهب ، با تمام روحیات و خصلت‌هایشان و انسان‌ها، چون مورچه‌هایی که در میان این خدایان ِ بی‌تفاوت و همواره نظاره‌گر در سکوت در کار خود می‌لولند و پیش می‌روند تا زنده بمانند در حالی که نمی‌دانند برای چه و چرا ؟

فریاد مورچگان بسیار شبیه دیگر فیلم‌های مخملباف است ، به قول دوستی که می‌گوید تفاوتی با عروسی خوبان ندارد .

8b9mvxc

مخملباف عادت دارد عقایدش را با صدای بلند اعلام کند و هربار که به اندیشه‌ای روی می‌آورد ، چون ایمان آورندگان به آن اندیشه درصدد اعلام آن‌ است تا به عده‌ای بقبولاند ، درست بر خلاف دیالوگی که از دهان مرد بازیگر می‌شنویم که : ” من تو را دوست داشتم ، چون به دنبال حقیقت بودی ، اما حالا که گمان می‌کنی حقیقت را یافته‌ای ، برایم جذابیتی نخواهی داشت ،  حقیقت یافتگان فاشیست می‌شوند . می‌فهمی ؟ فاشیست ! “

نه ! محسن مخملباف به خاطر اعتقادش به آزادی نمی‌تواند فاشیست شود اما درباره ی اندیشه ،چون ایمان آورندگان  سخن می‌گوید نه چون متفکران . شاید به همین دلیل است که شخصیت گاندی که در مرز ایمان و تفکر ایستاده برایش سوالی بی‌پاسخ است . آن‌چنان که نمی‌داند دوستش بدارد یا دشمنش شمارد . اصلا گاندی در این فیلم چه کارکردی دارد ؟ چه ارتباطی می‌توان بین گوشه و کنایه‌های فیلم به گاندی و موضوع اصلی داستان یافت ؟ این نوع شلختگی را در فیلم نشان می‌دهد . مثل نویسنده‌ای که پس از نوشتن اثرش از هول آن‌که دیر شود ، کارش را به ویراستار نمی‌سپارد – یا به ویراستار اعتماد نمی‌کند – و داستان را با تمام حشو و زوایدش چاپ می‌کند . این حشو و زواید برای فیلم‌ساز باسابقه‌ای چون مخملباف قابل اغماض نیست . با این همه اما او استعاره را دراین فیلم چنان بسط می‌دهد که تمام ادیان از یک طرف و بی‌ایمانی از سوی دیگربه وحدت می‌رسند ، به وحدتی که همان نقطه‌ی آغاز تفکر آدمی‌ است ، به سرگشتگی ، به نزاع بین ایمان و بی‌ایمانی و این‌که بالاخره بهتر است یکی باشد یا نباشد و جمع این دو چرا میسر نمی‌شود .

مرد کامل می‌گوید :” اگر گمان کنی خدا هست ، پس هست و اگر گمان کنی خدا نیست ، پس نیست .” این نسبیت سرگشته در فیلم با مورچه‌هایی که یکی برایشان دعا می‌کند خداوند آن‌ها را از سر راهش بردارد و آن دیگری فریاد می‌زند که من آن‌ها را با راه رفتنم می‌کشم و خدا صدای ناله‌شان را نمی‌شنود . در سیر آفاق طولانی ، در باد و توفان و با پای یپاده آنان به کعبه‌ی مقصود می‌رسند . کعبه‌ی مقصودی که برای مرد مفهوم ندارد و هیچ نیست جز خانه‌ای از خاک و گل و مردی که گاودار و برای زن ، تجسم تمام رویاهایش است با دست‌خطی عجیب که چون برای آینده‌اش     دریافت می‌کند ، باز راه گذشته را پیش پایش گذاشته .

فریاد مورچگان ، با تمام المان‌های خاص مخملباف که برای بیننده‌ی حرفه‌ای سینما  ملال آور است ، با تمام بازی‌های بد بازیگرانش ، به خصوص بازیگر مرد که با دیالوگ‌ها بیگانه است و بازیگر زن که نه می‌تواند ایمان را درچهره‌اش نشان دهد و نه سرگشتگی را ، با تمام صحنه‌های کشدار ِ مست شدن مرد و مکالمه‌اش با خدایان  – که از بس آن مفاهیم را تکرار و تکرار می‌کند- به نوعی توهین به شعور مخاطب است.

به نظر من فریاد مورچگان فیلم خوبی‌ست از این روی که استعاره‌ای فرارونده را پیش می‌کشد و این استعاره تا تمامی ادیان و تاریخ زندگی آدمی بسط می‌یابد. کاش مخملباف هنرمندانه‌تر صبوری کند و با خشونت حشو و زواید فیلم‌هایش را بزند تا شسته رفته‌تر از آب درآیند .

——————پایان نوشته محبوبه

برای ارسال دیدگاهتون درباره این متن محبوبه به نوشته خود محبوبه سری بزنید  نظرات جالبی رد و بدل شده است

فرياد مورگان

فرياد مورچگان

توضیحات یزد پاتوق:

(مردي كه با چشمانش قطار را نگه ميدارد | فيلم مستندوار بسيار زيبا از هند و اديان آنهاست
اين فيلم در ايران مجوز نگرفت | داستان مردي كمونيست كه در پي شناسايي حقيقت خدا ميگردد … )

————–

خلاصه داستان :
داستان فیلم در مورد یک زن و شوهر جوان ایرانی است که به هندوستان سفر کرده اند تا مرد کامل (perfect man)را ببینند.داستان از کنار یک ریل قطار آغاز می شود.شوهر از پسر بچه ای که کنار ریل مشغول سنگ چین کردن سایه ی مرد و زن است می پرسد:قطار کی می رسد؟پسرک گوشش را روی خط آهن می گذارد و پس از اندکی گوش دادن می گوید:از وقتی که متولد شده ام قطاری از اینجا عبور نکرده است.مرد می گوید:پس ما چکار کنیم؟پسرک جواب می دهد:پشت شنزار ها خط آهنی هست که قطار از آنجا عبور می کند.صحنه کات می شود و ما زن و شوهر را داخل واگن قطار می بینیم.پس از مشاجره ی نه چندان پر سر و صدایی که بین زن و شوهر رخ می دهد مردی که در واگن آنهاست از شوهر می پرسد که اهل کجا هستند؟زن جواب می دهد که اهل ایران هستند.بعد از پرسش و پاسخ در مورد مذهب و نیز اعتقاد یا عدم اعتقاد به خدا مرد هندی رامی بینیم که بعدا مشخص می شود یک ژورنالیت است.او بعد از توصیف ِ چهره ی زیبای زن از او می خواهد که به دیدن مردی بروند که با چشمانش قطار را متوقف می کند.هر سه به جلوی قطار می روند و بعد از مدتی پیرمردی هندی را با ریش انبوه و اندامی لاغر و شکسته می بینیم که بین خطوط آهن نشسته است و دو دستش را به هوا بلند کرده طوری که گویا می خواهد قطار را نگه دارد.دوربین از پشت سر پیرمرد قطار در حال توقف را نشان می دهد.قطار متوقف می شود و از پشت پیرمرد عده ی بسیار زیادی از مردان و زنان که به نظر می رسد این صحنه را می دیدند به سمت پیرمرد یورش می برند.او را از زمین بلند می کنند و به نقطه ای دیگر می برند.سپس به شیوه نمازگزاران پشت سر او می نشینند و اورادی را به زبان هندی زمزمه می کنند.ژورنالیست از او می پرسد این جا چه کار می کنی؟او جواب می دهد.سال ها پیش از زندگی نا امید شده بودم.با خود گفتم روی خط آهن دراز می کشم و قطار از روی من می گذرد و من می میرم.اما قطار ایستاد و مردم گمان کردند که من قطار را متوقف کرده ام.من به آنها گفتم که این کار من نبوده است ولی قبول نکردند و حالا سالهاست که خانواده ام را ندیده ام.مرا از اینجا ببرید.نجاتم دهید.مرد ژورنالیت این گفته ها را برای شوهر بازگو کرد.شوهر پس از اندکی تامل گفت.تمام عمرم در مورد آزادی صحبت کرده ام.فکر می کنم الان وقت اش است که یک نفر را آزاد کنم.پیرمرد را روی دوشش می گذارد و به راه می افتد.اما چند گامی به جلو نرفته بود که مریدان پیرمرد به سمت شوهر حمله کرده و پیرمرد را از او می گیرند!…

/شب است و زن و شوهر با هم گفتگو می کند.زن داستانی از زندگی گاندی را تعریف می کند:”گاندی پس از مرگ پدرش نزد زنش رفت و تا صبح با او عشق بازی کرد،اما صبح از خود بدش آمد.آدمی با مشغول کردن خود به لذات کوچک قصد دارد تا رنج های بزرگ را فراموش کند.سپس تصمیم می گیرد که دیگر جز به خاطر بچه دار شدن عشق بازی نکند”.سپس زن از شوهر خود می خواهد که آنها هم برای به دنیا آوردن بچه عشق بازی کنند.اما شوهر سرباز می زند و می گوید:من به عنوان نیمی از علت بوجود آمدن آن بچه،نمی توانم این اجازه را بدهم.نمی توانم انسان دیگری را وارد این محیط وحشی که حتا کمترین امکان پذیرایی از او را ندارد،کنم.چند کودک و مادر کنار پنجره ی اتاق آنها خوابیده اند.پس از این مشاجره مرد از خانه بیرون می رود و با زنی فاحشه وارد خانه ای می شود.در این خانه می گوید:تنها کار درستی که از این خدایان برآمده است، خلق زن و شراب بوده است!

۳/زن شوهر در حالی که یکدیگر را در آغوش گرفته اند،زیر نور آفتاب در کویری لم یزرع و خشک کنار تابلوی taxi station ایستاده اند.تاکسی سر می رسد و آنها را سوار می کند.راننده از آن دو در مورد اعتقادشان به خدا می پرسد.زن جواب مثبت و مرد جواب منفی می دهد.راننده می گوید:اگر به خدا ایمان نداشته باشند نمی توانند مرد کامل را ببینند و شوهر در پاسخ به او به تمسخر می گوید:من و زنم با همیم .اگر او ببیند من هم می بینم.ناگهان سر و صدای مگسی به گوش می رسد.شوهر از زن می خواهد که شیشه را باز کند تا باد مگس را ببرد.اما راننده مانع این کار می شود و می گوید:باید او را همان جایی پیاده کند که سوارش کرده!دور می زند و پس از مدتی شوهر و زن را در بیابانی طوفانی پیاده می کند.شوهر به او می گوید:تو اگر ایمان داشتی ما را اینجا رها نمی کردی!

۴/پیاده راه افتاده اند.در کویری بادی که خاک در هوا جای هوا را گرفته است.مورچه های روی زمین را له می کنند.شوهر به زن می گوید:ما قاتلیم چرا که به هر بار قدم برداشت لااقل یک مورچه را می کشیم.سپس فریاد می زند:خدایا فریاد مورچگان را چگونه تحمل می کنی؟به مردی بر می خورند که گاوی را همراه خود دارد.از او نامش را می پرسند جواب می دهد:من مرد گاو دار هستم.شوهر از او می پرسد آیا به خدا اعتقاد دارد؟مردگاو دار جواب می دهد؟اگر ایمان داشته باشی هست،اگر نه نیست.مرد گاودار می گوید همه چیز خداست.شما،من زنتان این گاو.مرد تعجب می کند!گاو هم خداست؟بله چون اگر او خدا نباشد برای خدا محدودیتی قائل شده ایم:جایی هست که خدا آنجا نیست.پس گاو هم خداست.از مرد گاو دار نشانی مرد کامل را می گیرند.مرد کامل را در خانه ای گلی می بینند.ما او را نمی بینیم.شوهر چندان به او احترام نمی گزارد.اما زن از او می خواهد که برایش نصیحتی بنویسد.مرد کامل می گوید:من فقط در کاغذ خود افراد نصیحت می نویسم.کاغذ را از زن می گیرد و چون زن مداد و قلم ندارد،مرد کامل پیازی را روی سنگی که کنار دستش قرار دارد،خرد کرده و تکه چوبی را که در دست دارد به مرکز پیاز مالیده و چیزهایی روی کاغذ می نویسد که البته دیده نمی شود.بعد ها می فهمیم که نوشته است:”بعد از دیدن تما دنیا جهان را تاری از ابریشم بر روی گلبرگی دیدم”

۵/صحنه ی بعد زن و شوهر را داخل قایقی که بر روی رود گنگا شناور است،نشان می دهد.آنها با مردی آلمانی که زمان زیادی را در آنجا زیسته مشغول صحبت هستند.او از تناسخ و مرگ و زندگی دایره وار برای آنها می گوید.و ادیان را تنها توجیهی احمقانه برای این تضاد جاودانه ی زندگی توصیف می کند.کنار رودخانه محلی هست که در آنجا انسان ها را می سوزانند و سپس خاکسترشان را به آب رودخانه می ریزند.در آنجا اعتقاد بر این است که این کار آنها را از این دور جاودانه ی رنج می رهاند.

کنار رودخانه مرد آلمانی در مورد گه و لجنی که دنیا از آن ساخته شده است سخن می گوید.شوهر نمی تواند تحمل کند و فریاد می زند.

۱/عمده چیزی که در بخش اول بیان می شود،داستان زندگی پیرمردی است که قطار را با چشمانش نگه می دارد.شاید بتوان به راحتی رد و پای گل آلود سارتر را در اینجا پیدا کرد.مردمی که با وجود اینکه می دانند پیرمرد معجزه ای انجام نداده است او را می پرستند یا لااقل به عنوان مردی صاحب کرامت از او پیروی می کنند.نکته جالب اینجاست که هرگز اجازه نمی دهند که پیرمرد را از آنها بگیرند.چرا که پیر مرد کوله بار سنگین آزادی و مسئولیت آنها را به تنهایی بر دوش می کشد.به یاد بیاوریم پرده دری ِسارتر را که می گفت:ما محکومیم به آزاد بودن.در نقطه ای از فیلم هم شوهر می گوید:با حالتی برافراوخته و ناراضی از زندگی:دیگه نمی خوام آزاد باشم!!!

۲/همان داستان قدیمی.نمی خواهم موجودی را وارد این دنیای وحشی بی همه کس کنم.اما من گمان نمی کنم این آخرین حرفی باشد که بشر خواهد زد.شاید بتوان آن خطای مهلک اخلاقی را که به موجب آن انسان به چنین ورطه ی هولناکی سقوط می کند که بگوید نمی خواهم انسانی را وارد این دنیای وحشی کنم،تصحیح کرد.اگر ما دنیا را شناخته بودیم کار آسان تر بود.اما هیچ حکمی در مورد انسانی و یا غیر انسانی بودن دنیا قابل پذیرش نیست؟چطور می توانیم ارزش زندگی را معین کنیم حال آنکه خود طرف دعواییم.آیا برای سنجشگران ارزش زندگی،محکی وجود دارد که زندگی را با آن مقایسه کنند؟در حقیقت ما فقط یک دنیا را می شناسیم و آن همین است که در آنیم،البته اگرفعلا شک در وجود یا عدم وجود هستی را کنار بگذاریم.فقط یک چیز می ماند.یعنی فقط یک بیماری هست که باعث می شود انسانی بگوید این دنیا انسانی نیست:اخلاق،جهان نمود و جهان حقیقی،شی فی نفسه.ما جهانی را در ذهن پرورانده ایم.سال ها در آن جهان زیسته ایم،اما اینک به ماهیت پلید آن پی برده ایم.جهانی که در آن به دلیل وجود رنج و عذاب،هیچ کس حتی توان تحمل مسئولیت زندگی و تصمیماتی را که می گیرد،ندارد.اما اآیا واقعا زندگی غیر اخلاقی است؟آیا طرح این سوال خود طنزی جاودانه نیست؟آیا به سبب دروغی که انسان به خود گفته است،اینک دچار تهیگی و خطا نشده است؟

۳/ما در داستان های خودمان هم چیزی مشابه این داستان داریم.داستان آن شخص که در مورچه ای در نیمه راه سفر به مکه به پیرهن او چسبید.و بی آنکه خود بخواهد توسط آن شخص به عربستان برده شد.اما حج او را مورد قبول درگاه الهی قرار نگرفت.فقط به این دلیل ساده که مورچه ای را از کار و زندگی انداخته و آواره ی کشوری غریب کرده است؟البته اگر فکر کنیم که کارگردان نیم نگاهی به داستان نیز داشته است،به خطا نرفته ایم.اما پاسخ این داستان را نیز شوهر در فیلم این چنین می دهد:خدایی که به مورچه ای از هزاران مورچه می اندیشد،توان تحمل این همه فقر را دارد؟اما حتا این جواب هم کارساز نیست.در جایی دیگر شوهر می گوید:با بوجود این همه فقر،و این همه نا عدالتی،یا خدا وجود ندارد،یا اگر وجود دارد،عادل نیست.اما این هم از نظر من راه به جایی نمی برد.چون باز هم نمی توان احتمال وجود خدایی ناعادل را نادیده گرفت.بویژه اگر از منظر ضعف عقل بشری به این موضوع نگاه کنیم درخواهیم یافت که در این سوال و جواب ها بوی عوامانگی و تفکر کوته بینانه وجود دارد.گرچه به هیچ وجه کارگردان را محکوم نمی کنم.از کجا معلوم که او وضعیت یک زن و شوهر تحصیل کرده ی ایرانی معاصر را نشان ندهد؟چون در اروپا به نظر می رسد این مشکل حل شده است.و دیگر چنین سوالاتی مطرح نمی شود.پس لازم کسی بیاید و با زبان یک ایرانی و با دانستن شیوه تفکر او و نیز پیشینه ی مذعبی او،مساول مربوط به خدا واکاوی کرده و جواب هایی را که لازم است بدهد.و هرجا جوابی وجود ندارد،با کمال صداقت به ضعف بشر اذعان کند!

۴ و ۵/به نظر می رسد که تمام مسائل مهم تا به حال اندیشیده شده است.چرا می گویند آسیا مهد تمدن است.بیشک پیشرفت صنعت نقشی در این نامگذاری ندارد.این نامگذاری بیشتر بر می گردد به حوزه های فرهنگی،فلسفی و ادیان.من فکر می کنم بشر مدتها پیش به این نتیجه رسیده است که سارتر و فیلسوفان اگزیستانسیالیست اینک از آن سخن می گویند.نمی توان این را بیشتر ادامه بدهم.چون نمی توانم و به آن اندازه نمی دانم که این بحث را باز کنم. فقط بگویم برای مثال می توان دید ایدیویژال مرد کامل به زندگی را به طور واضح کشف کرد.

- “یزد پاتوق

لینکهای دانلود بر گرفته از سایت یزد پاتوق

لطفا در صورت استفاده از این مطلب و لینکهای دانلود ذکر منابع (یزد پاتوق +دمادم ) فراموش نشود

در صورتی که قادر به دانلود فیلم نیستید میتوانید آن را خریداری کنید از این لینک این فقط یک پیشنهاد است و هیچ گونه مسئولیتی متوجه این وبلاگ نیست

دانلود فیلم/قسمت اول/حجم 113 مگابایت

Netload| Ezyfile|Share-Now|Files|Egoshare|FileFactory |Depositfiles|Rapidshare|لینک مستقیم

»»    پخش آنلاین ««

دانلود فیلم/قسمت دوم/حجم 130 مگابایت

Netload| Ezyfile|Share-Now|Files|Egoshare|FileFactory |Depositfiles|Rapidshare|لینک مستقیم

»»    پخش آنلاین ««

3 پاسخ

  1. شاید حق با آن نویسنده ی ملحد هندی باشد که می گوید : ” حق با کریستف کلمب بود ، هند همه جا هست . همه جا هند است .”
    ممنون به خاطر لطفت و توضیحات کاملت . هند چنان سرشار از ایماژها و اسطوره ها و فرهنگ ها ست که انگار نه تنها تمامی ادیان که تمامی فرهنگ ها را در خود جای داده است .

    …من هنوز هم فکر می کنم اگر مخملباف تمام تمرکز فیلم را بر قطار و پیرمرد نگه می داشت ، باوجود این که ممکن بود موضوع فیلم کمی تغییر کند اما در حیطه ی انسانی – ونه معارف – گام زده بود و فیلمش عمیق تر می شد . با این همه جسارت در طرح چنین موضوعی کاری ست بس بزرگ که فقط از مخملباف برمی آید .

    • آره من هم از داستان قطار بیشتر خوشم میومد و میشد خیلی بیشتر در مورد دین و خدا و برداشت مردم از قدرتهای ماورا (ویا معجزه) را ببینیم .
      یک نظریه آماتور گونه :-)
      چیزی که منو جذب خودش کرد همین قسمت (پیرمرد و قطار) بود که به همون چیزی که میخواستم رسیدم و صحبتهای پیرمرد در باره خودش و داستان قطار جالب بود و از اون جالب تر (به نظر من) پیشنهاد (یا پیش بینی)خبرنگار هندی به مرد کمونیست بود که میخواست برای نجات پیرمرد اقدام کنه.
      من توی اون صحنه پیرمرد رو “دین” دیدم و اون گداها رو مبلغین دین (البته همیشه نمیشه درباره همه کس و همه چیز قاطع سخن گفت) که گداها برای داشتن غذا حاضر به شنیدن و باور اصل ماجرا از زبان پیرمرد نبودند.
      و باید به محسن مخملباف آفرین گفت که بهترین جای دنیا رو برای اینکار انتخاب کرده بود و به نظر من خیلی جای مانور بیشتر هم داشت (که البته من جای اون نیستم :-) )
      در انتها اینهم بگم که من به عنوان یه بیننده تنها نظرم رو گفتم

  2. dostan khodai har kasi dar batn afkar on shakhs hastesh be nazar man va man khodam india bodam va az nazar adian mokhtalef bishtarin tedad ro onja mitonid bebinid

پاسخ دهید